EN

Interview met Sander Buyck

- Op 14 september 2025 bezochten de LEADER-coördinator en onze fotograaf de tentoonstelling 'De Rampe 2025' in de Kalkovenhoeve in Kwaremont. Dit kunstproject stelt vragen over veranderingen in de landbouw en onze band met de omgeving.

Maar liefst vijftig kunstenaars, zowel jong talent als gevestigde namen, hebben werken gemaakt die in dialoog gaan met de geschiedenis en het landschap van de hoeve. De Rampe biedt zo een platform voor artistieke expressie en maatschappelijke dialoog waarbij de ruwe omgeving geen achtergrond maar volwaardig onderdeel van de ervaring is. Gekoppeld aan ons bezoek, stelden we enkele vragen aan projectpromotor Sander Buyck, bezieler en curator van het initiatief. 

Tijdens corona ben ik vanuit Gent naar de Vlaamse Ardennen verhuisd. Als fotograaf reisde ik vroeger veel naar het buitenland, maar plots was dat onmogelijk. Ik vroeg me af of ik niet gewoon dichter bij huis een project kon opzetten. Aanvankelijk dacht ik aan iets rond de Vlaamse Ardennen in het algemeen, maar uiteindelijk werd dat steeds kleiner en specifieker, tot ik gewoon rond de boerderij in mijn buurt begon te werken. Die plek heeft een geschiedenis én een toekomst.

Ik ben gestart vanuit mijn eigen artistieke praktijk, maar al snel merkte ik dat er veel meer mensen waren met gelijkaardige verhalen. Toen ben ik ook andere kunstenaars beginnen uitnodigen om in dialoog te gaan met de plek. Het begon als een kleinschalige samenwerking, maar groeide snel uit tot deelname van een vijftigtal kunstenaars.

Het project geeft nieuwe aandacht aan historische boerderijen die vaak dreigen te verdwijnen. Het brengt erfgoed, landbouw en kunst samen. Door kunstenaars uit te nodigen die iets maken op maat van de plek, zetten we mensen aan het denken over de toekomst van dit soort hoeves.

Dat levert niet alleen artistieke waarde op, maar ook maatschappelijke reflectie. Bovendien maakt het dorp en de omgeving kennis met kunst buiten de muren van een museum of galerie.

Het project zorgde voor ontmoetingen tussen werelden die elkaar anders niet vanzelf vinden: kunstenaars, boeren, omwonenden, toevallige passanten. Het laat zien dat boerderijen niet enkel landbouwfuncties hebben, maar ook dragers zijn van identiteit, emotie en geschiedenis. Voor sommige landbouwers uit de buurt was het confronterend, maar ook inspirerend om hun vertrouwde omgeving op zo’n andere manier in beeld gebracht te zien.

Je ziet onder andere het werk van Kasper Jordaens, een robot die aan de bezoekers vroeg wat de mogelijke toekomst van de hoeve zou moeten worden: bos, kunstplek, Delhaize, luxe villa… Het was een ludieke manier om mensen te laten nadenken en discussiëren over de complexe uitdagingen van dergelijke sites.